دکتر محمدابراهیم ضرابیها

تفسیر زیارت عاشورا در بستر تاریخ | خودکاوی و خودشناسی | معادشناسی

تفسیر زیارت عاشورا در بستر تاریخ | خودکاوی و خودشناسی | معادشناسی

دکتر محمدابراهیم ضرابیها

دکتر محمدابراهیم ضرابیها محقق اسلامی و نویسنده ایرانی در زمینه ادبیات و عرفان اسلامی است.

دنبال کنندگان ۴ نفر
این وبلاگ را دنبال کنید

فرازهایی از جلسه هشتم

جمعه, ۸ دی ۱۳۹۶، ۱۲:۰۰ ب.ظ

 🔴 در دوره ده ساله خلافت معاویه در عصر امامت امام حسین (ع), امام حسین روش امام حسن (ع) را پیش گرفتند و به صلح با معاویه پایبند بودند و خلاف ایشان حرکت نکردند. حتی امام حسین (ع) در جواب نامه جمعی از شیعیان مبنی بر قیام علیه معاویه و بنی امیه چنین پاسخ گفتند:


"اکنون عقیده من چنین است تا وقتی که معاویه زنده میباشد در خانه بمانید و از کاری که به شما بدگمان شوند بپرهیزید. اگر او مُرد و من زنده بودم در آن زمان شرایط را برای شما مینویسم".


 اینها سندی است مبنی بر اینکه قصد امام حسین (ع) از ابتدا جنگ نبود و روش ایشان کاملا منطبق بر روش امام حسن (ع) بود.


🔴 معاویه در 15 رجب سال 60 ه.ق. از دنیا رفت و در 16 رجب همان سال یزید پسر معاویه بر جای او نشست. یزید که در پی بیعت گرفتن از حسین (ع) بود و در این امر ناموفق بود فشار را بر حسین ابن علی زیاد کرد لذا امام حسین در 28 رجب همان سال از مدینه به مکه به همراه تمام قوم و خویش و خانواده هجرت نمودند. ایشان در سوم شعبان سال 60 ه.ق به مکه رسیدند

فشارها بر امام برای گرفتن بیعت با یزید زیاد بود و به گوش ایشان رسیده بود یزید قصد دارد در گردهمایی بزرگ مسلمانان در حج و عید قربان از امام حسین (ع) بیعت بگیرد و اگر ایشان قبول نکرد امام (ع) را به قتل برساند.

با افزایش فشارها و تدبیر امام برای خنثی کردن این حیله یزید, ایشان بنا به دعوت کوفیان که نامه های زیادی در دفاع از امام (ع) به ایشان نوشته بودند حج را ناتمام میگذارند و در 8 ذی الحجه سال 60 ه.ق از مکه خارج و به سمت کوفه حرکت میکنند.

امام حسین (ع) در روز دوم محرم سال 61 ه.ق به کربلا میرسد و در آنجا ایشان متوجه میشود که کوفیان فریب تهدید و تطمیع یزید و ابن زیاد (والی بصره و کوفه) خورده اند و علیه امام حسین (ع) شده اند. لذا امام تصمیم میگیرد به کوفه نرود. ابن زیاد, عمربن سعد با سپاهی 4000 نفره وارد کربلا میکند. به گواه تاریخ چندین مذاکره بین عمر بن سعد و امام حسین (ع) انجام میشود و امام تلاش میکند به نحوی از جنگ و خونریزی جلوگیری کند ولی ابن زیاد دوراه بیشتر جلوی پای امام (ع) قرار نمیدهد:


 

جنگ

بیعت با یزید

 

اما اصرار امام حسین (ع) این بود که اجازه دهند ایشان به همراه خانواده و سپاه خود برگردند.

لذا مذاکرات شش روزه ایشان (دوم محرم الی نهم محرم) با عمر بن سعد جواب نمیدهد و ناچارا جنگ اغاز میشود.

 

موارد فوق نشان میدهد هدف امام حسین (ع) به هیچ عنوان جنگ نبود. ادامه صلح امام حسن (ع) تا ده سال و تا زنده بودن معاویه, هجرت ایشان از مدینه به مکه, هجرت ایشان از مکه به سمت کوفه و ناتمام گذاشتن حج, مذاکرات شش روزه با عمر بن سعد و درخواست امام مبنی بر اجازه دادن به ایشان برای برگشت از کربلا, همگی گواه این میباشد که امام حسین (ع) به هیچ عنوان دنبال جنگ با بنی امیه و یزید نبودند و کاملا در مسیر و مشی برادر بزرگ خود حضرت امام حسن مجتبی (ع) بودند. لذا بیان این موضوع که امام حسین (ع) تمایل به قیام و جنگ با بنی امیه داشتند اشتباه و ظلم بزرگ به ایشان میباشد.

 

سوال:

⭕️ چرا امام حسین (ع) تا دهم ذی الحجه (عید قربان) صبر نکردند تا اعمال حج تمام شود و سپس به کوفه هجرت نمایند و چرا ایشان حج را ناتمام گذاشتند؟

 

پاسخ:

ایشان در عمل نشان داد حج گشتن دور خانه سنگی نیست, حج یعنی معرفت به ولایت و حج بی ولایت حج محسوب نمیشود.

 

نظرات  (۰)

هیچ نظری هنوز ثبت نشده است
ارسال نظر آزاد است، اما اگر قبلا در بیان ثبت نام کرده اید می توانید ابتدا وارد شوید.
شما میتوانید از این تگهای html استفاده کنید:
<b> یا <strong>، <em> یا <i>، <u>، <strike> یا <s>، <sup>، <sub>، <blockquote>، <code>، <pre>، <hr>، <br>، <p>، <a href="" title="">، <span style="">، <div align="">
تجدید کد امنیتی